Missies
Parker Solar Probe
Een ruimtesonde die letterlijk door de dampkring van de zon vliegt, sneller dan enig ander door mensen gemaakt object. Parker Solar Probe, gelanceerd in 2018 en vernoemd naar de nog levende natuurkundige Eugene Parker (een unicum voor NASA), duikt herhaaldelijk tot diep in de corona van de zon — de ijl hete buitenste laag die je normaal alleen tijdens een zonsverduistering ziet.
Waarom duiken we de zon in?
De corona van de zon is om een raadselachtige reden veel heter (miljoenen graden) dan het zonsoppervlak eronder (zo'n 5.500 graden) — alsof de lucht boven een kampvuur heter zou zijn dan het vuur zelf. Parker Solar Probe vliegt er middenin om te meten hoe de zonnewind, de constante stroom geladen deeltjes die de zon uitstoot, precies ontstaat en versnelt.
Om te overleven draait het hitteschild van de sonde altijd naar de zon, terwijl de instrumenten erachter in de schaduw relatief koel blijven. Dankzij herhaalde zwaartekrachtklappen langs Venus komt de sonde steeds dichter bij de zon: bij de scherpste toenaderingen tot minder dan 6,2 miljoen kilometer van het zonsoppervlak — ruim tien keer dichterbij dan Mercurius ooit komt.
In perspectief
- Bij zijn snelste doorgangen haalt Parker Solar Probe snelheden van bijna 700.000 kilometer per uur — snel genoeg om in minder dan een uur van Amsterdam naar New York te vliegen.
- Het hitteschild aan de voorkant bereikt temperaturen tot bijna 1.400 graden Celsius, terwijl de instrumenten er vlak achter op kamertemperatuur blijven — een temperatuurverschil groter dan tussen een hoogoven en een koelkast.
- De zonnewind die Parker Solar Probe van dichtbij bestudeert, is dezelfde stroom deeltjes die op aarde poollicht veroorzaakt — wat de sonde leert, helpt ons ruimteweer beter te voorspellen.