Verre Objecten
Driehoeksstelsel
Het Driehoeksstelsel is het stille, kleinere broertje van de Melkweg en het Andromedastelsel — en toch is het, onder een écht donkere hemel, het verste object dat je nog met het blote oog kunt zien. De Siciliaanse astronoom Giovanni Battista Hodierna beschreef het al vóór 1654; Charles Messier nam het op 25 augustus 1764 op als dertigste object in zijn eigen catalogus. Samen met de Melkweg en Andromeda vormt M33 een van de drie grote spiraalstelsels van onze Lokale Groep.
Wat zie je hier?
M33 is met naar schatting 40 miljard sterren een stuk bescheidener dan de Melkweg of Andromeda, maar het stelsel is verre van saai. In een van zijn spiraalarmen ligt NGC 604: het grootste en helderste stervormingsgebied van de hele Lokale Groep, honderden keren groter dan de Orionnevel in onze eigen Melkweg. Het stelsel nadert de Melkweg met zo'n 182 kilometer per seconde, en astronomen vermoeden dat het zwaartekracht-gebonden is aan het Andromedastelsel — mogelijk als een soort satellietstelsel dat er ooit al langs is gescheerd.
Omdat we bijna recht op M33's spiraalvlak neerkijken, biedt het een van de meest gedetailleerde vogelvluchten die we van een heel ander sterrenstelsel kunnen krijgen — spiraalarmen, stervormingsgebieden en al.
De oneindigheid in perspectief
- Het licht dat je hier ziet vertrok 2,9 miljoen jaar geleden — ruim voordat de eerste Homo sapiens ooit bestond.
- Onder perfecte, donkere omstandigheden is M33 met het blote oog zichtbaar: daarmee is het een van de verst gelegen objecten die het menselijk oog ooit rechtstreeks kan waarnemen, zonder hulpmiddelen.
- Terwijl jij dit leest, nadert M33 traag maar zeker de Melkweg — een toenadering die zich over vele miljarden jaren afspeelt, ver buiten elke menselijke tijdschaal.